Αφιερωμένο το τραγουδάκι ...



Κάποτε έρχεται η μέρα
που φαίνεται ανοιχτός ο δρόμος
Κάνεις το βήμα πας πιο πέρα
κι εκεί που φτάνεις είσαι ακόμα πιο μόνος

Κάποτε έρχετ’ ένα τραίνο
Και λες αυτό επιτέλους ήρθε για μένα
Μα το εισιτήριο ειναι κομμένο
Τι ξέρεις άλλωστε εσύ απο τραίνα

Κι έτσι ανοίγει μπροστά σου η αυλαία
να βγείς στον κόσμο άκροβάτης
και μες τον κόσμο ψάχνεις υποβολέα
για να σου πει πως να ξεχάσεις τ’ ονομά της

Ποιός μπορεί τελικά να σου πει το σχοινί που πατάς αν κρατάει
Ποιός θα μπει στη ψυχή σου να δει να σου πει μια ψυχή πότε σπάει
Ποιός μπορεί μες τον πόνο να μπει να σου πει τι ειν’ αυτό που πονάει
Ποιός θα κάτσει ως το τέλος να δει αν όπως λεν’ ο τελευταίος γελάει
Πιο καλά.


Ότι ήτανε να δω τo είδα
έγινε οτι ητάν να γίνει
μπορεί να είχαμε μια ελπίδα
Τώρα για πάντα ελπίδα θα μείνει.