อย่าถามได้ไหมว่า . . . ทำไมฉันต้องเดินจากมา
อย่าถามได้ไหมว่า . . . ทำไมฉันต้องทำแบบนี้
ถามตัวเองก่อนจะดีไหมว่า . . . ทำสิ่งใดลงไปแล้วบ้าง
ถามตัวเองก่อนจะดีไหมว่า . . . สิ่งที่ทำลงไปถูกต้องแล้วหรือ
หลอกลวง . . . ยังพอทน
ทรยศ . . . นั่นอาจเป็นความเข้าใจผิด
เสแสร้ง . . . ก็คิดว่าอาจมีเหตุผล
แต่รู้ไหมเมื่อนำมารวมกัน . . .
มองโลกแง่ดีแค่ไหน . . . โง่อย่างไร
ก็ยังต้องเสียน้ำตา . . .
สิ่งเหล่านี้ . . . ทำร้ายใครต่อใครหลายคน
โดยเฉพาะ . . . คนที่จริงใจมาตลอด
แต่คนเหล่านี้คงไม่มีค่า . . . จึงทำกันได้ลงคอ
ความสัมพันธ์ . . . มันสร้างยาก
ระยะเวลา . . . ไม่อาจยืนยันว่า ทุกสิ่งจะมั่นคง
ระยะเวลา . . . กลับทำให้ทุกอย่างพังทลาย
เพราะระยะเวลา . . . พิสูจน์ความจริงทุกอย่างให้เปิดเผย
ทำลายทุกสิ่ง . . . ง่ายดาย . . . ชั่วพริบตา
คิดให้ดีได้ไหม . . . ก่อนตัดสินใจกระทำ
อย่างน้อยก็รู้สึกตัวว่า . . . กำลังจะทำอะไร
อย่าทำเพียงแค่ส่ายหน้าปฏิเสธว่า . . . ไม่รู้เรื่อง และไม่ได้ทำ
อย่าโทษว่า . . . คนอื่นไม่ดี
อย่าบีบน้ำตา . . . เรียกความสงสาร
อย่าคิดว่า . . . เดินหนีปัญหาแล้วทุกสิ่งจะจบ
เศษซากสิ่งที่โดนทำลาย . . . ยังอยู่
รอยแผล . . . ต่อให้จางเท่าไหร่ ก็ยังเป็นรอยแผล
และบางแผล . . . กาลเวลาก็ไม่อาจลบเลือน
ทำได้แค่มองตาฉัน . . . แล้วบอกว่า
. . . ทุกสิ่งเป็นเพียงข่าวลือใช่ไหม
แต่จะให้ฉันทำอย่างไร . . . ในเมื่อฉันรู้ความจริงแล้ว
. . . จากทุกคนที่ไม่โกหก. . .
ความจริงไม่เคยตาย. . . ไม่รู้หรือ
แต่จนวันนี้. . . ยังมาโกหกกัน ทำไปเพื่ออะไร
รู้ตัวบ้างไหมว่า. . . กำลังมีความสุขบนความทุกข์ผู้อื่น
รู้ตัวบ้างไหมว่า. . . กำลังหัวเราะอยู่บนคราบน้ำตาคนรอบข้าง
เคยคิดว่า. . . ความสัมพันธ์นี้มีค่า...สุดท้ายฉันก็คิดไปเอง
เมื่อพบว่า. . . คนๆหนึ่งที่เคยไว้ใจ กลับสนใจแต่ตัวเอง
เสียใจ. . . ที่ต้องพูดและทำอย่างนี้
นานแค่ไหนแล้ว. . . กับการที่ฉันต้องทนอยู่
ไม่มีคำว่า. . . อภัยสำหรับคนไม่สำนึก
บางสิ่งแตกสลายไป. . . ร้องไห้เสียใจ
แต่. . . เมื่อความสัมพันธ์นี้จบลง
ฉันกลับต้องหัวเราะ. . . ดีใจ
จะโกหกต่อไปก็เชิญ. . . แต่โกหกตัวเองให้ได้ด้วยแล้วกั

เพื่อนคือ...ทุกสิ่ง ทุกอย่าง
ยิ่งกว่าแฟนก้อว่าได้ ไม่ตามใจมันก็ไม่ด่า
แต่ถ้ามันไม่ตามใจ เราก็ด่าได้ โดยที่มันและเราไม่โกรธกัน

เพื่อนเมื่อโกรธกันสามารถกลับมาคืนดีกันได้ โดยไม่ต้องเก็บความสงสัยว่า เรื่องที่โกรธกันคืออะไร ผ่านแล้วก็ผ่านไป

เพื่อนคือที่พึ่ง ยามเป็นทุกข์

เพื่อนคือที่ปรึกษา ตั้งแต่เรียน ทำงาน

จนจะแต่งงานก็ยังต้องปรึกษามัน

เพื่อนคอยโกหกพ่อแม่เวลาไปเที่ยวแต่บอกว่าไปทำงาน

เพื่อนคอยบอกแฟนว่าเรากำลังอยู่กับมัน

ทั้งที่จริงเราไม่ได้อยู่กับมันหรอก

และเพื่อนก็คือ คนจ่ายค่าข้าวเวลาเราไม่มีเงิน

"เพื่อน" คือ ทุกอย่าง มีผู้ที่เคยคบกันถามว่าจะให้เลือก หนึ่งเดียว ระหว่างเค้าซึ่งคบกันมา 1 ปี กับเพื่อนซึ่งคบมาประมาณ 15 ปี ว่าคุณจะเลือกใคร ตอบแบบได้แบบไม่ต้องคิดเลยว่า "เพื่อน" ซึ่งเค้าก็บอกว่าตอบผิดตอบใหม่ได้นะ

เราก็บอก ว่าตอบถูกแล้ว เพราะเค้าเห็นว่าเรารักเพื่อนมากกว่า แต่ไม่ใช่ ถ้าเราจะต้องเอาคนเข้ามา ในชีวิตอีก 1 คน ซึ่งก็ยังไม่รู้อะไรกันมาก กับเสียคนที่เรารู้จกกันมาเป็น 10 ปี เราว่าทุกคน ก็ต้องมีคำตอบเหมือนกับเรา เพราะทั้งสำหรับคนทั้งสองกลุ่ม เราไม่สามารถเอาแต่ละคน มาบวกและลบกันเพื่อให้ผลลัพธ์เป็นศูนย์

เพราะฉะนั้นทุกคนต้องเลือกสิ่งที่มีค่ามากกว่า และสิ่งที่เราเลือก สิ่งนั้นก็คือ ''เพื่อน''

"some time happy… some time sad… but all time friend "

บทส่งท้าย ถ้าเราสนุก ไปเที่ยวโดยไม่มีเพื่อน แล้วเล่า ให้มันฟัง มันก็ไม่ว่าอะไร....แล้วถ้าเราเที่ยวแล้วเกิดปัญหา เราตามตัวมันมามันเคยพูดไหมว่า "กูไม่สนเที่ยวแล้วไม่ชวนกู แก้ไขเองแล้วกัน"
คำพูดอย่างนี่ จะไม่มีจากปาก เพื่อน จะมีแต่คำว่า " อยู่ตรงไหน เป็นอะไรว่ะ"

แล้วก็ลงท้ายว่า "เออตกลงกูจะรีบไป..."


*** สุดท้ายของคำว่า เพื่อน ****

ขอบใจมากเพื่อน ที่คอยยืนอยู่ข้าง ๆๆ กุ เสมอมา รักมึงวะ ต้น