ตอนนี้ก็กลับมาได้เดือนนึงเเระ
ยังไม่ได้เล่าตอนหลังเลย หลังจากที่เราย้ายมาอยู่กะส้ม
เราก็ทำงาน สองที่ไปซักพัก อยากบอกเลยว่า เหนื่อย
ช่วงหลังๆเลยไม่ค่อยสนใจทำงานซักเท่าไหร่ 
ซื้อจักรยานมาคันนึง ราคาเกือบร้อยเหรียญได้
 รวมที่ล็อคจักรยานเเล้วเเต่ถีบ สองสามครั้ง
ฮ่าๆๆ  มันเหนื่อยมากๆๆ เพราะมันต้องถีบขึ้นเนินนะฮะ
ไว้จะอัพรูปให้ดู ระยะทางจากที่ทำงานเเละบ้าน มันไกลกันขนาดไหน

วันไปเอาเช็คใบสุดท้าย  อารีน่าให้เงินสดกลับมา ได้กอดลาหนึ่งที
เเล้วก็ไม่ได้ร่ำลาใครอีก เเต่ฝากของที่ระลึกไว้ 
วันนั้นเเปลกดี  เพจเอาคัมภีย์ใบเบิ้ลขนาดเล็กมาอ่านด้วย มันวางอยู่
ที่โต๊ะ  วิวสันเองก็ทำหน้าสีหน้าบอกความรู้สึก เราได้กอดลาไปนาน
ก่อนวันสุดท้ายอีก  ^^
หลังจากนั้นวันขึ้นเครื่องบินไปนิวยอร์ค โชคดีที่ได้ไปกับเอก
ไม่งั้นโก๊ะตายเเน่ ฮ่าๆๆ  ได้ไปนอนบ้านป้าทัดดาว  คืนละยี่สิบเหรียญ

เท่าน้านเอง  ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆเอก  นิวยอร์คคนเยอะมาก

ไปโซโหว มีของขายเพียบๆๆๆ เเละก็เอกหลงหายไป ไปเจออีกทีที่บ้าน
ได้ไป ฟิฟอเวนิว  เเละอื่นๆๆ  ที่สำคัญ
ตอนขึ้นเครื่องกลับเจอคนที่เราเจอที่สนามบินด้วยยยยยยย
เด็ก มธ ที่ให้เรา เเลกเงินสิบเหรียญคนนั้นนน  อ่านที่ W&T1
เค้าบอกว่าจริงๆเค้าเปลี่ยนเครื่องเลยได้มาเจอ ไม่งั้นไม่ได้เจอนะ
แต่ที่โครตตตตตตบังเอินเหมือนมันมาเจอเนี้ยคืออ
ที่นั้งว่างเยอะเเยะ  ไม่นั้ง    มันนั้งข้างชั้นเว้ยยยยย
โครตตตตตตตตตตตตตต  บังเอิญ  เเต่เรื่องจริง  ยากพอกะถูกหวยเลย
วันที่กลับมา มอสมารับ เย้  เอารถเต่ามารับ โย้ววว