โค้ดเพลงHi5

รู้สึกบ้างไหม : August
อาจจะดูเนินนาน อาจจะผ่านมาแสนไกล ที่เราต่างคนต่างเดินต่าง ไปในวันนั้น
อาจมีใครหลายคน ก็อาจมีคนเป็นร้อยพัน ที่เขามาทำให้คืนและวันช่างหมุนไป

หรือเพราะว่าเขาไม่ใช่เธอ และเหมือนว่าฉันนั้นยังไม่เจอกับสิ่งที่ตัวเองทำหล่นหาย
หรือเพราะวันนั้นเอง ที่ฉันทำเรื่องเราพลาดไป ไม่อาจจะทำให้เรากลับไปเป็นอย่างวันนั้น

รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่ไม่มีเธออยู่ วันที่เธอไม่อยู่ ชีวิตก็ดูไม่มีความหมาย
รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่เรามีกันข้างกาย ที่เรามีกันข้างกาย ไม่มีวันไหนที่ไม่สุขใจเลยสักวัน

อาจจะดูไม่ทัน และมันอาจจะสายไป เมื่อทางที่เราทางคนทางไปมันใกล้แล้ว แต่จะยังเฝ้าค่อย
ถึงแม้จะดูไม่มีวี่แวว จะรอเธอเสมอและจะไม่รักใคร

นั้นเพราะว่าเค้าไม่ใช่เธอ และเหมือนว่าฉันนั้นก็เจอกับสิ่งที่รอในวันที่สาย อยู่ในวันนั้นเองฉันทำเรื่องเราพลาดไป ไม่อาจจะทำให้เราคืนไปเป็นอย่างวันนั้น

รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่ไม่มีเธออยู่ วันที่เธอไม่อยู่ ชีวิตก็ดูไม่มีความหมาย รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่เรามีกันข้างกาย ที่เรามีกันข้างกาย ไม่มีวันไหนที่ไม่สุขใจเลยสักวัน

หากว่าเรารู้สึกเหมือนกันอยากให้เรากลับมาเป็นเหมือนดังวันเก่าจะได้ไหม อยากจะขอสักครั้ง ขอแค่สักครั้ง ขอโอกาสสุดท้าย จะกลับมา ให้เธอได้กลับมาหา

รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่ไม่มีเธออยู่ วันที่เธอไม่อยู่ ชีวิตก็ดูไม่มีความหมาย
รู้สึกอย่างฉันบ้างไหมว่าวันที่เรามีกันข้างกาย ที่เรามีกันข้างกาย ไม่มีวันไหนที่ไม่สุขใจเลยสักวัน

SeasonsChange
เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย


เวลาที่เราจาม เป็นเพราะมีคนคิดถึง หรือเพราะอากาศเปลี่ยนกันแน่นะ? ปลายฤดูหนาว...หลังเรียนจบ ม. 3 "ป้อม" ตัดสินใจสอบเข้าเรียนต่อที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล โรงเรียนที่สอนดนตรีเป็นวิชาชีพตั้งแต่ชั้น ม. ปลาย...เพราะความรัก แต่ไม่ใช่เพราะรักดนตรีหรอก มันรักผู้หญิงต่างหาก

...เธอชื่อ "ดาว"...สวย เรียบร้อย เรียนเก่ง เป็นที่หมายปองของหนุ่ม ๆ ทั้งโรงเรียน รวมถึงไอ้ป้อมด้วย มันได้แต่แอบมองเธอห่าง ๆ มาตลอด 3 ปี พอรู้ว่าดาวมาสอบเข้าที่นี่ก็เลยตามมา ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยรู้จักโรงเรียน นี้มาก่อนด้วยซ้ำ ...แล้วป้อมก็สอบติด! ด้วยพรสวรรค์การตีกลองระดับอัจฉริยะที่พระเจ้าประทานมาให้ ทดแทนความไม่เอาไหนในเรื่องอื่น ๆ ของมัน

...แต่เรื่องวุ่นวายเอาตรงที่พ่อกับแม่ดันเข้าใจผิดว่าลูกชายสอบติด "เตรียมหมอ"??? ป้อมก็เลยต้องปิดเรื่องรงเรียนเป็นความลับไปพร้อม ๆ กับเรียนรู้โลกใบใหม่ที่แสนสนุก เพราะที่นี่เน้นหนักเรื่องดนตรีที่มันถนัดล้วน ๆ ถึง 70 % ส่วนที่เหลือถึงจะเป็นวิชาสามัญจำพวกเลข วิทย์ อังกฤษ ภาษาไทย ฯลฯ ที่เคยเป็นยาขมมาก่อน

...แล้วจู่ ๆ ไอ้ป้อมก็ดันทิ้งพรสวรรค์ด้านการตีกลองชุดไปสมัครเข้าวงออร์เคสตร้า เพื่อหาทางใกล้ชิดกับดาวที่เป็นนักไวโอลินมือหนึ่งอยู่ในนั้น ...แม้นาน ๆ ทีถึงจะได้ตีกลองทิมปะนีสักแปะ แต่แค่นี้ก็มีความสุขแล้วกับการได้ อยู่ใกล้ผู้หญิงที่ตัวเองแอบรักเข้าไปอีกนิด

...แต่ผ่านฤดูฝนเข้าไปแล้ว ความสัมพันธ์กับดาวก็ยังไม่คืบหน้าไปถึงไหน ในขณะความเอาจริงเอาจังของ "อ้อม" เพื่อนซี้ที่นั่งตีฉาบอยู่ข้าง ๆ กลับทำให้ป้อมเริ่มสนใจดนตรีคลาสสิคขึ้นมาทีละนิดเธอคนนี้น่ะ สอบ เข้ามาด้วยคะแนนทฤษฎีที่เป็นอันดับหนึ่ง แต่ฝีมือเล่นดนตรีกลับไม่เอาไหน จนอาจารย์ต้องเลื่อนให้มานั่งตีฉาบอยู่ข้าง ๆ ไอ้ป้อม

...แล้ววันหนึ่ง ดาวก็หล่นจากฟ้ามาชวนให้ป้อมสอบชิงทุนไปเรียนต่อเมืองนอกด้วยกัน นั่นแปลว่า ป้อมต้องกลับไปฟื้นฟูพรสวรรค์ด้านดนตรีสากลของตัวเองขึ้นมาใหม่ ...เมื่อฤดูหนาวเวียนกลับมาอีกครั้ง ในขณะที่เรื่องโรงเรียนก็ยังเป็นความลับกับที่บ้าน และถึงเวลาที่ป้อมต้องตัดสินใจ ระหว่างดาวกับอ้อม ระหว่างดนตรีสากลกับดนตรีคลาสสิค

...ไอ้ป้อมที่เคยใช้หัวใจเลือกทางเดินให้ชีวิตตัวเองมาตลอด ชักเริ่มมีปัญหา ...เพราะไม่แน่ใจหัวใจตัวเองจะเปลี่ยนแปลงเหมือนอากาศหรือเปล่า?

Got My Cursor @ 123Cursors.com